شعری در رثای زنده یاد دکتر علی شریعتی

 

از کویر آمد

 

اندر سکوت شب ، آمد یکی فریاد....................از روز آزادی ، او قصه ها سر داد

اندر سکوت شب ، آمد یکی خورشید...............او از کویر آمد ، بر دشت ها تابید

چون فاتح بی پروا ، از سنگ ها رویید.............درراه محرومان،هرگز نشد نومید

اوازبرای ناس،تا پای جان کوشید.............برامت تشنه،چون چشمه ای جوشید

از دشمن تزویر ، او خصم زور وزر................در راه محرومان ، او بود چون "بوذر"

در اوج گمراهی ، برخاست از ارشاد................جنگید با ظلمت ، جنگید با بیداد

شعر: شهید مهدی رجب بیگی

شهادت حضرت فاطمه زهرا

بانو

.

.

.

.

 

 

مگر می شود پهلوی تو بود و شکسته نبود.

 

شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)را به شما دوستان عزیز تسلیت می گویم.

این بار زنان با باتوم های زنان کتک می خوردند!!؟

22خرداد(سال گذشته)؛چه روز تلخی بود. از اون روزهایی که هیچ وقت فراموش نخواهد شد.به خصوص برای آنهایی که آنجا بودند و دیدند. از چند روز قبل آن،یکی از بچه ها از برگزاری این تجمع خبر داده بود.

قرار شدباابوذر برای تهیه گزارش ،اون هم از نوع تصویری به اونجا برویم.اون روز دوربین رو آماده کرده بودیم و حتی می خواستیم اون ساعت کلاس هم نریم،که از خوش اقبالی ،استاد نیامد و کلاس خود به خود تعطیل شد.مسیر دانشکده (میدان ولیعصر) تا محل برگزاری تجمع (میدان هفت تیر) را پیمودیم.

کمی دیر رسیدیم.شلوغی ،هیاهو ،اضطراب ،نگرانی و ... به طور کامل مشخص بود.شروع کردیم به عکس گرفتن. نیروهای پلیس تمام میدان را پر کرده بودند.زنان تجمع کننده با رنگ قرمزی که بوسیله اسپری توسط زنان پلیس زده شده بود ، به طور کامل از سایرین مشخص بودند.

ماموران حتی با عابرینی که می خواستند از جریان اتفاق افتاده مطلع شوند ،بر خورد می کردند.بعد از گرفتن چند عکس ،تازه متوجه ی لباس شخصی ها شدیم.آنها به هر ظاهری بودند ،از جوانان خوش تیپ گرفته تا مردان و زنان مسن.لباس شخصی ها حتی به خبر نگاران و عکاسان هم رحم نمی کردندو با آنها برخورد می کردند.(برگه های خبر رو پاره و عکس های دوربین ها رو پاک می کردند.)

باید احتیاط بیشتری می کردیم. اما من و ابوذر یک امتیاز ویژه داشتیم وآن تیپ ظاهری بود.(عکس گوشه ی وبلاگ ).این امتیاز سبب شد تا بتوانیم به مرکز جریان نزدیکترشویم ، طوری که به آسانی خود را به بازداشت شدگان رساندیم.ولی در یک لحظه و از بد شانسی لو رفتیم و متاسفانه دوربین را گرفتند و عکس ها را از بین بردند.فقط تونستیم به صورت مخفیانه چند عکس ،البته بدون کیفیت بگیریم.در این بین بعضی صحنه ها بیشتر جلب توجه می کرد .به طور مثال ،بازداشت شدگان را با کتک و به زوردر ورودی مترو جمع می کردند و از آنجا به سمت می نی بوس ها هدایت می کردند.

و یا عکس العمل های مردم نسبت به این اعمال هم جالب بود . تا آنجا که برای نجات این زنان دست به هر کاری می زدند،حتی در گیر شدن با پلیس.(وقتی زنی را پلیس می گرفت ، مردم با هجوم بردن به مامور پلیس ،سعی می کردند که نگذارند آن را با خود ببرد.)

و همچنین یک فرقی مهم ،که این تجمع با تجمعات مشابه داشت،وجود ماموران پلیس زن بود که می شود گفت این بار زنان با باتوم های زنان کتک می خوردند!!؟

به هر حال این تجمع که قرار بود آرام و مسالمت آمیز و با موضوع "لغو قوانین زن ستیزی"برگزار شود ، با با بدترین شکل ممکن از سوی ماموران انتظامی و لباس شخصی ها و همچنین زنان پلیس سرکوب شد تا روزی تلخ در یادها بماند.

در زیر چند عکس از اون روز که به طور پنهانی گرفتم را می آورم.

 

 

 

 

روح امام شاد و یادش گرامی

از غم دوست در این میکده فریاد کشم  ....................دادرس نیست که در هجر رخش داد کشم

داد و بیداد که در محفل ما رندی نیست ....................که برش شکوه برم ،داد ز بیداد کشم

عاشقم ؛عاشق روی تو،نه چیز دگری ....................بار هجران وصالت به دل شاد کشم

در غمت ای گل شاداب من ، ای خسروی مکن..................جور مجنون ببرم،تیشهی فرهاد کشم

سال ها می گذرد،حادثه ها می آیند ................انتظار فرج از نیمه ی خرداد کشم*

امسال هجده همین سالگرد ارتحال بنیان گذار انقلاب اسلامی ،حضرت امام خمینی (ره)است. همیشه در همین روزها،کشور عزیزمان ،حال و هوای دیگری به خود می گیرد. مردم گروه گروه ،از پیر و جوان ،زن و مرد،برای دیداری دوباره با امام خویش ،خود را به تهران می رسانند تا با عزاداری های خود یاد و خاطره امام را گرامی دارند و  بگویند هنوز هم هستند.من هم مانند دیگر عزیزان ،خیلی دوست داشتم که در تهران بودم و به نوعی خود را با آنها سهیم می کردم.

سال گذشته ،وقتی که با روزنامه "اعتماد"همکاری می کردم ، ستون ویژه ی امام را می بستم.ستونی که از گزارش ها ،خبرها و رویدادهایی تشکیل می شد که پیرامون این ایام و مرتبط با امام بود. بهر حال قسمت نبود که امسال در تهران باشم و به نوعی دیگر در حیطه وظایف خود یاد امام را گرامی دارم.

"روح امام شاد و یادش گرامی." 

 

 

*شعر :امام خمینی(ره)

خداحافظي علي دايي پس از قهرماني با سايپا از دنياي فوتبال

بالاخره بعد از سی هفته تيم فوتبال سايپا تهران، ششمين جام قهرماني ليگ برتر فوتبال ايران را از آن خود كرد.این در حالیست که تا آخرین هفته رقابتی سخت بین سه  تیم سایپا ، استقلال اهواز و استقلال تهران وجود داشت.

اما در این بین تیمی قهرمان شد که با برنامه ریزی مناسب و به دور از حاشیه وبا اتکا به نیروهای غیور و پر تلاش،  وهمچنین مربی با تعصب خود نشان داد که خواستن ، توانستن است .

علي دايي که پس از قهرماني با سايپا براي هميشه از دنياي فوتبال خداحافظي کرددر این عرصه هم موفق بود وبا این مهم توانست مشتی محکم بر دهان مخالفان خود بزند .

من هم این قهرمانی را به طرفداران دایی و سایپا تبریک میگم.

 

دو خرداد ده ساله شد...

برای دیدن عکسهای دیگر ادامه مطلب را کلیک کنید..