به یادمانده ترین هدیه!!؟

 

سلام دوستان ؛

 

خیلی خوشحالم که پس از مدتی ، دوباره برگشتم (هرچند این برگشتن کوتاه است) تا سری به دنیای مجازی زده و وبلاگم را بروز کنم.در این مدت موضوع ها و خبر های زیادی چه در داخل کشور و چه در بیرون از این مرزها اتفاق افتاده است ، که هر کدام برای خود پستی از وبلاگ را می طلبد. اما با توجه به اندک بودن وقت و نیز مشکلات و گرفتاری ها ی بیرون از دنیای مجازی ، مجال آن را ندارم که مطلبی در مورد این رویداد ها بنویسم.

 نظر به اینکه عده ای از دوستان در مورد وضعیت کنونی ام پرسیدند ، این را بگویم که هم اینک در حال سپری کردن خدمت مقدس سربازی هستم و به همین دلیل نمی توانم وبلاگم را بروز کرده و سری به دوستان وبلاگ نویسم بزنم؛ و این قول را هم می دهم هر زمانی که به اینترنت دسترسی پیدا کردم حتما به دوستان سر زده و در مورد مطالبشان اظهار نظر کنم.

 

پی نوشت :

1.پنج شنبه گذشته (17 / 5 / 87 ) روز خبرنگار بود. این روز را به تمامی خبرنگاران ، به ویژه دوستان خبرنگارم تبریک گفته و موفقیت در تمام مراحل زندگی را برای ایشان آرزومندم.

2. در این روز (روز خبرنگار) به یادمانده ترین !!؟ هدیه ام را از ارتش جمهوری اسلامی ایران تحویل گرفتم:" ادامه خدمت در زاهدان"!!!؟؟؟( بهترین فرصت برای مصاحبه با اشرار و …!!!؟؟ )

3.امروز به نیابت اکثر بچه های خدمت و نیز سایر دوستان رفتم حرم امام رضا (ع).

4.دلم برای دانشکده انجمن صنفی روزنامه نگاران و نیز دوستانم در این دانشکده تنگ شده است.

5.

من ازبیم شماطت گریه،گریه پنهان درگلوکردم

                                                 حلالم کن اگر روزی گلی در غنچه بو کردم

من نه هرگز شکوه ای از روزگاران کرده ام

                                                  نه شکایت از دورنگی های یاران کرده ام

 

                                               تا مدتی دیگر بدرود