سراپا اگر زرد و پژمرده ایم ولی دل به پاییز نسپرده ایم ... چو گلدان خالی لب پنجره
پر از خاطرات ترک خورده ایم
۱۲ سال از رفتن ناصر عبداللهی ، مرد با استعداد موسيقي ايران گذشت. از ساعتي كه خبر رسيد، در سالي كه پاييز بسياري از بزرگان فرهنگ و هنر بود، او نيز رفت؛ همان سازندهي ناصریا .
ناصریا
تو که تا حالا غمت دیده
ا دنیا خوشی ندیده
ا همه کس بدت دیده
ناصریا
حالا نوبت تن !
حالا یا الله تا وقتی ا ته
پا به جک تا قوت ا ته
حالا یا الله برو زود به ... رفتن او را کسی باور نمی کرد . خواننده محبوب ایران ، که کنسرت هایش همیشه مملو از جمعیت بود. هنوز ترانه های او ، به ویژه آنهایی که با لهجه بندری می خواند را از یاد نبرده ایم . هنوز پس از گذشت سالها ، ترانه ی ناصریا ی او برایمان زنده است. خواننده بود ، نوازنده بود ، آهنگساز بود ، شاعر بود ، ... و جنوبی. بوی بندر در صدایش بود (هست)و لهجه همان لهجه ی شیرین بچه های جنوب . جزو اولین خواننده های پاپ ایران بود. هم شاد می خواند و هم غمگین. تن صدایش چنان دلنشین بود(هست) که هر علاقه مند به موسیقی ، محو صدایش می شد(و می شود).او بجز اینکه استعداد زیادی در موسیقی داشت ، از اخلاق خوبی هم برخوردار بود، تا جاییکه همه از او به نیکی یاد می کنند. وي با خواندن ترانه های "بهار بهار" و "بارانی" در آلبوم "حقیقت دارد" کار حرفه ای اش را شروع کرد و باترانه ی « ناصريا » به شهرت مردم دست يافت و از آلبومهاي او ميتوان به "عشق است" ، "دوستت دارم "، "هوای حوا" ، "بوي شرجي" " و همچنین آلبوم "ماندگار" که بعد از مرگش مجوز گرفت، که به يادگار مانده است. او همچنين ترانههايي را درباره ائمهي اطهار (ع) اجرا كرده كه از معروفترين آنها ميتوان به "يا فاطمه بنت نبي" اشاره كرد. 🖤🖤روحش شاد و یادش گرامی🖤🖤
+ نوشته شده در یکشنبه چهارم آذر ۱۳۹۷ ساعت 8:37 توسط رضا پیکرنگار
|
درباره وبلاگ
شرح وبلاگ اين وبلاگ دربرگيرنده ي موضوعات مختلف (سياسي . ورزشي. فرهنگي. ادبي و …) است. تلاش مي كنم كه با ارائه مطالب خود و ديگران (با ذكر نام) گامهاي حركت خود را با هدف رضايتمندي شما دوستان عزيز در مسيري پويا طي كنم.