قافله قافله از دشت بلا می گذرد

عشق ماتم زده از شهر شما می گذرد

آه ای مردم غفلت زده ی خواب آلود

سحر از کوچه ی خالی ز دعا می گذرد

روزهاتان همه شب باد که خورشید زمان

بر سر نیزه سر از جسم جدا می گذرد

چشمتان چشمه ی خون باد که بر ریگ روان

کاروان از برتان آبله پا می گذرد

ننگ پیمان شکنی تا ابد ارزانی تان

که فرات عطش از خون خدا می گذرد

می شناسیدش و از نام و نسب می پرسید

وای از این روز که بر آل عبا می گذرد

                                                                                          شعر از پروانه نجاتی

 پی نوشت :

به دلیل شرایط خاص انتخاباتی در فریمان گاهی اوقات پیرامون این مساله بروز می کنم.