صبح است وژاله می چکد از ابر بهمنی                         برگ صبوح ساز وبده جام یک منی

در بحر مایی و منی افتاده ام بیار                                 می تا خلاص بخشمدم از مایی و منی

خون پیاله خور که حلال است خون او                          در کار یار باش که کاری است کردنی

ساقی بدست باش که غم در کمین ماست                        مطرب نگاه دار همین ره که میزنی

می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت                 خوش بگذران و بشنو ازین پیرمنحنی

ساقی به بی نیازی رندان که می بده                            تا بشنوی ز صوت مغنی هوالغنی