از غم دوست در این میکده فریاد کشم  ....................دادرس نیست که در هجر رخش داد کشم

داد و بیداد که در محفل ما رندی نیست ....................که برش شکوه برم ،داد ز بیداد کشم

عاشقم ؛عاشق روی تو،نه چیز دگری ....................بار هجران وصالت به دل شاد کشم

در غمت ای گل شاداب من ، ای خسروی مکن..................جور مجنون ببرم،تیشهی فرهاد کشم

سال ها می گذرد،حادثه ها می آیند ................انتظار فرج از نیمه ی خرداد کشم*

امسال هجده همین سالگرد ارتحال بنیان گذار انقلاب اسلامی ،حضرت امام خمینی (ره)است. همیشه در همین روزها،کشور عزیزمان ،حال و هوای دیگری به خود می گیرد. مردم گروه گروه ،از پیر و جوان ،زن و مرد،برای دیداری دوباره با امام خویش ،خود را به تهران می رسانند تا با عزاداری های خود یاد و خاطره امام را گرامی دارند و  بگویند هنوز هم هستند.من هم مانند دیگر عزیزان ،خیلی دوست داشتم که در تهران بودم و به نوعی خود را با آنها سهیم می کردم.

سال گذشته ،وقتی که با روزنامه "اعتماد"همکاری می کردم ، ستون ویژه ی امام را می بستم.ستونی که از گزارش ها ،خبرها و رویدادهایی تشکیل می شد که پیرامون این ایام و مرتبط با امام بود. بهر حال قسمت نبود که امسال در تهران باشم و به نوعی دیگر در حیطه وظایف خود یاد امام را گرامی دارم.

"روح امام شاد و یادش گرامی." 

*شعر :امام خمینی(ره)